Van het Legerpaard tot Internet...
 |
De " Société d'Encouragement pour l'Elevage du Cheval d'Armes - Vereniging ter Bevordering van het fokken van het Legerpaard " wordt opgericht in 1920.Haar doel is de fokkers aan te moedigen tot het fokken van een paard dat voornamelijk zal gebruikt worden door het Belgisch Leger.
Het fokken van het Legerpaard kent een moeilijk debuut, de concurrentie komt vooral van het Frans zadelpaard dat erg gesteund wordt door de "Haras Nationaux".Nochtans zijn er enkele fokkers in de schoot van de Vereniging die, beïnvloed door de markt van die tijd, een legerpaard en ook een vrijetijdspaard fokken.
|
|
Vanaf 1930 vermindert de afzet sterk door de motorisatie van het leger en van het transport. In die tijd ook verandert de vereniging haar naam en wordt "Het Belgisch Halfbloed" dat er zich op toelegt lichtere paarden te fokken die eleganter en "levendiger" zijn door verervers te gebruiken die "meer bloed voeren".
Door de Tweede Wereldoorlog worden de activiteiten van de Vereniging sterk ingekrompen : er worden gelukkig toch nog veulens ingeschreven. Een nieuwe aanpassing wegens de omstandigheden is noodzakelijk, de eisen van de bezetter en de noden van het Belgisch cliënteel zetten de fokkers ertoe aan een nieuwe richting in te slaan : het fokken van menpaarden. De inbeslagnames door de bezetter doen het aantal en de kwaliteit van het Belgisch Halfbloedpaard erg dalen en na de Tweede Wereldoorlog blijven er slechts enkele merries over en enkele dravershengsten : de fokkerijen dienen dus nieuw leven ingeblazen te worden en zij die nog bestaan moeten verbeterd worden en bij de fokkers dient interesse opgewekt te worden voor het fokken van het Halfbloed.
De bloei van de ruitersport, zowel in België als in het buitenland zet de fokkers ertoe aan hun fokkerij te verbeteren (of op te richten) door buitenlandse merries en ook hengsten van kwaliteit, en veelal ook van befaamde afstamming, in te voeren( meestal uit Frankrijk maar ook uit Engeland, Ierland, Duitsland...) : zij gaan de kern vormen van de fokkerij van het moderne sportpaard.
Als beloning voor de geleverde inspanningen en voor de bereikte resultaten, het werk van een halve eeuw , wordt onze vereniging gelauwerd en krijgt in 1967 de titel "Koninklijke Vereniging".
Beter bekend sinds 1991 als « Stud-Book sBs » start onze vereniging op dat moment met een ambitieus programma zowel op zootechnisch gebied als op dat van de communicatie.Het begrip prestatie is prioritair geworden en de keuze van de verervers draconisch. Stud-Book sBs stelt ter beschikking van haar fokkers een geheel nieuw paspoort dat spontaan de goedkeuring kreeg van het Ministerie van Landbouw, de Nationale en Internationale Ruitersport Federatie, de Wereldfederatie van Stud-Books en alle buitenlandse fokinstanties :het alom gekende « BLAUW BOEKJE sBs » waarvan reeds meer dan 12.000 exemplaren in omloop zijn.
Bij het ingaan van dit derde millennium neemt sBs een supplementaire en gewaagde stap met haar data-base integraal en volledig gratis ter beschikking te stellen van de internauten van de ganse wereld
Deze nieuwe techniek stelt eenieder in staat het opmaken van een fokdossier van de sBs veulens stap per stap te volgen, de stambomen van meer dan 75.000 sportpaarden « in te klimmen », de prestaties ervan te analyseren, de programmas en de resultaten van de wedstrijden te doorlopen, zonder uit het oog te verliezen dat op deze wijze ook de banden die ons binden dichter kunnen aangeknoopt worden.
|
|
